Sofie woont met haar partner Wouter in de buik van een huizenrij. Door de dunne muren horen ze wanneer de buurkinderen wakker worden en wanneer ze uitgelaten thuiskomen na een schooldag. In Sofies huis blijft het stil. Zachtjesaan neemt ze afscheid van haar kinderwens.
Aan de hand van herkenbare en geestige situaties beschrijft Sofie De Moor wat het betekent om zonder kinderen door het leven te gaan. Ze vertelt over haar vrienden en collega’s die wel kinderen hebben, over de vrijheid die ze koestert en het verdriet dat ze met zich meedraagt.
